RSS

Category Archives: Размислувања

Државниот колач не се дели подеднакво

Од каде да се почне?

Наталожени проблеми со кој се сочуваме, не следат и не демнеат на секој чекор. Почнувајќи од елементарните добра, ќе заклучиме дека ова наше опшество на некого е мајка, а за некого маќеа. Не можеме да се водиме од желбата за подобрување на квалитетот на животот кај сите граѓани, ако не се изнајдат решенија за секојдневните проблеми на сите етнички заедници и врз истите подеднакво да се делува.

Бошњаците не се третирани подеднакво со останатите етникуми во државата

Ако ги земеме во обзир државните извештаи и стратегите за соци-економскиот развој на сите етнички заедници кои живеат во Република Македонија, ќе сретнеме изедначување на степенот на вклученост и добросостојба низ сите слоеви од општеството. Но праксата и статистиката ни покажуваат нешто друго. Последните години невработеноста континуирано добива апсолутно и релативно голем размер кај некои од етничките заедници, а тоа се Бошњаците каде стапката на невработеност изесува 47,4% од вкупниот број на припадници од оваа етничка заедница (превземено од Невработеност, ИСППИ). Заклучокот е дека оваа етничка заедница не ги добива подеднакво бенифиците од државата.

Од ова произлегува прашањето, во кого е проблемот? Дали државниот колач се дели подеднакво, или Бошњаците не знаат да ги бараат своите права?

Ако државата бара решенија за вклучување на социјално исклучените поединци, групи или заедници, тогаш Бошњаците треба самите да го изнајдат патот до вкличување во целокупниот опшествен процес. Знаеме дека стапката за невработеност е многу висока и таа ни дава за право да кажеме дека Бошњаците немаат квалитетен живот и дека се индентификуваат како сиромашен народ.

Бошњаците се исфрлени од процесите на креирање на било какви политики во опшеството и најчесто немаат пристап до органите кои донесуваат одлуки. Тие се спречени да учествуваат во општествениот живот, како последица на нивната сиромаштија, недостаток од основни компетенции и можности за доживотно учење или како резултат на појава на дискриминација. Ова ги оддалечува од можност за постојано вработување, приходи, образование, можности за обука, како и од секаков вид социјални и општествени активности. Ова придонесува да се чувствуваат немоќни и неспособни да ја преземат контролата врз сопствените одлуки, кои пак влијаат врз нивните секојдневни животи. Од горе наведените области нема ниту едно истражување направено на ниво на цела држава.

И ќе додадеме, за да функционира една група или заедница добро тоа значи дека во општеството постојат институции и процеси кои генерираат здраво живеење, безбедност, креативност, доверба и чувство на припаѓање.

sadrvan logo

Напишано од:

Младинска културна асоцијација на Бошњаците – ШАДРВАН, организација членка на МППС

Advertisements
 

Луѓе бре, ние не сме проценти… #17Oct

Повторно Ви се обраќам Вам, вие што го читате ова.

Очигледно е дека сте единствените засегнати за случувањата што ни ги бои секојдневијата и голема е веројатноста дека само ние и вие можеме да помогнеме. Не, всушност ние многу малку можеме да помогнеме, но подобро малку него воопшто. Оние што ја имаат моќта и алатките за да помогнат сигурно се гостат на некое убаво и ексклузивно место, каде што, не се сомневам, дека чаша вода чини 100 денари, а ние од овде викаме на сиот глас дека некој не се напил вода 3 дена. Важно се трудиме, тоа ми е надежта, дека можеби еден ден ќе бидеме слушнати.

Ситуацијата во Македонија е заштрашувачка. Сиромаштијата е на голем замав. Полека но сигурно навлага во сечиј дом, во сечиј живот. Едни живеат на кредити, други не живеат, а оние најтешко што им е , едвај преживуваат. На телевизија ќе слушнам дека сиромаштијата е намалена за волку и толку проценти, невработеноста исто така. Со други зборови тече мед и млеко по улиците. И го гасам телевизорот, го исклучувам од штекер и тоа е тоа. Или ја сум луда или овие не знаат што зборат. Па луѓе бре, ние не сме проценти па они да ми раскажуваат мене дека невработеноста се намалила за 25 %. Лажат, верувајте ми дека лажат. Ние сме им проценти на нив. За нив се важни бројките што ќе ги кажат на вести, а луѓево незнаат што да прават со 2-3 илјади денари месечно.

И така, од завод за вработување ги бришат, отвараат работни места и вработуваат со договор на дело, 3месечен, 6 месечен, отвараат јавни кујни, градат споменици и на крај на денот незнаеш дали има повеќе споменици или луѓе. Сите исто изгледаат, со „мртви“ лица. Понекогаш и на спомениците знам да им кажам добар ден, некако поживо и пореално изгледаат од она детенце на почетокот на ГТЦ што ми побарало некој денар.

И така, купи ден продај ден, ќе си легнат гладни жедни, без идеја за утрешниот ден.

А оние другите, сеуште ќе седат во екстра скап ресторан и ќе дебатираат како да ја подобрат ситуацијата и уште колку споменици да наредат, и на крај ние и вие ќе ја платиме и сметката, и 10 денари на детенцето ќе му дадеме, и со чичкото од пред ЛаДелишес ќе свртиме 2-3 реда муабет со по една топла кифла во 4 сабајле.

———————————————————————————————

Again, I’m talking to you, you who are reading this.

It’s obvious that you are the only concerned about the on-going situation which is coloring our everyday life and it’s seems that only you and we can help. No, actually very little we can help, but it is better than nothing. Those who have the power and tools to help, I’m sure they are at some exclusive and luxury place where, no doubt, one glass of water cost 100 denars (2 euros), and we are calling from here loudly, that someone haven’t drank water for 3 days. What is important that we are still trying, and that is my hope, that one day maybe, we will be heard.

The situation in Macedonia is terrifying. Poverty is on a big swing. Slowly but surely entering in every home, in everyone’s life. Some live on credit, others do not live, and those, hardest to them, barely surviving. On TV I hear that poverty has been reduced by half and so percent of unemployment too. In other words, it’s flowing milk and honey in the streets. And I stub it off the TV from the socet and that is it. Or I am crazy or they don’t know what they are talking! well people, we are not percent so they will tell us that unemployment is reduced for 25%. They are lying, believe me they are lying. We are numbers for them. For them, the only important are the number the will publish on the evening news, and out there people doesn’t know what to do and how to survive with 2-3 thousand denars (40-50 euros) per month.

So, the Institute for Employment is deleting people, opening new job positions and employment on contract of 3 or 6 months, opening public kitchens, building monuments and at the end of the day do not know whether there are more monuments or people. All have the same look, with the “dead” face. Sometimes, I say “Hello” to the monuments, somehow they look more alive and realistic than the child at the entrance of the mall who asked me for some money.

So, every day is the same, nothing is changing, they will fall asleep hungry and thirsty, with no clue for the next day.

And others, still sitting in the extra expensive restaurant and debating how to improve the situation and how many monuments to order, and finally we and you will pay the bill for them, and will give 10 denars to the child from the mall.

Јована ДимушевскаНапишала/Written by:

Јована Димушевска, волонтерка во Младинската програма на МППС

Jovana Dimushevska, volunteer at Youth programme of Macedonian Anti-Poverty Platform

 

Сиромаштијата е кршење на основните човекови права #17Oct

Последиците од екстремната сиромаштија се чувствуваат насекаде низ светот.

Се до неодамна сиромаштијата била видена како недостаток на финансиски средства и според тоа единствено логично решение бил економскиот развој. Комплексноста на сиромаштијата долго време не била препознаена и никој не ја споменувал можноста дека сиромаштијата може да е резултат на опсесија и следствено на тоа нејзината редукција да бара и други решенија покрај економскиот развој.

Еден од најновите пристапи кон сиромаштијата што ја признава нејзината комплексност и мултидимензионалност е пристапот на човековите права.

Овој пристап, кој се развива паралелно со развојот на човековите права нуди јасна законска рамка која што има потенцијал да ги „зајакне” сиромашните и на тој начин да придонесе за намалување на сиромаштијата. Според овој пристап сиромаштијата е пред се кршење на основните човекови права. Понатаму, сиромаштијата вклучува повеќе димензии меѓу кои најзначајни се, слабото здравје и неисхранетоста, неписменоста, невработноста и политичката маргинализација. Во рамките на овие димензии се негираат човекови права како, правото на квалитетна исхрана, правото на здравствена заштита, правото на образование, правото на пристојна работа и секако политичките права и слободи.

denicaНапишала:

Деница Шошолчева, членка на младинската програма на МППС

 
1 Коментар

Posted by на Октомври 17, 2015 in Размислувања, Сиромаштија

 

Сиромаштијата е нашиот сериозен проблем во заедницата #17Oct

Светот се соочува со еден алармантен проблем? Што се случува со светот? 

Во светот, речиси една милијарда луѓе немаат доволно храна да се прехранат и затоa гладуваат, а милијарди луѓе се недоволно снабдени со витамини, минерали, јагленохидрати и други хранливи материи. Гладот, убива повеќе луѓе отколку што секоја година тоа го прават сидата, маларијата и туберкулозата заедно. 

Прашањето е дали богатите земји имаат обврска да и помогнат на сиромашните земји?

Додека овие земји се соочуваат со ограничувања за снабдување со храна и вода, глад и болести, другите финсираат потрошни проекти. Сиромаштија станува секојдневна тема на која се рануваат милијарда семејства кои остануваат жедни и немоќни во заедницата во која живеат.

Сиромаштијата подразбира состојба кога основните потреби се поголеми од можностите за нивно задоволување. Недостатокот од ресурси кои ги оневозможуваат поединците и домаќинствата да практикуваат определен режим на исхрана, да учествуваат во определени општествени активности и да живеат во животни услови кои се вообичаени за општествата на кои им припаѓаат. Субјективната сиромаштија ги одразува индивидуалните перцепции на луѓето за нивните заработувачки.

Сиромаштијата е една важна димензија на социјалната исклученост. Сиромашните луѓе често се исклучени и маргинализирани во економските, социјалните и културните активности. Но, со тоа исклучување не треба тие да бидат занемарени ниту пак помалку важни во општествената средина во која живеат. 

12041968_518685381624743_1125361672_n

Напишала:

Мартина Атанасова, Невладина организација „Граѓанска Асоцијација – Битола“

 

Во целиот свет има сиромаштија #17Oct

Низ градовите илјадници луѓе се шетаат голи и боси, додека некои луѓе се расфрлаат и се фалат со своите пари, валкани пари кои не вредат ништо. На улиците многу луѓе и деца плачат за корка леб, додека другите бираат што да јадат и ја фрлаат храната.

Побогатите луѓе со врски и без диплома се вработуваат на високи работни позиции. А сиромашните кои претрпеле голема мака, вложиле голем труд и едвај го постигнале успехот заради финансиската состојба не го добиваат заслуженото работно место. Додека едни уживаат во сите бенефиции, на другите им се скратени правата за олеснување на работата.

Насекаде во светот се изоставени сиромашните луѓе, во денешно време секаде преовладува сиромаштијата.

————————————————————————-

In the whole world there is poverty.

Trough the cities a thousand people are walking naked and barefoot, while some people throw away and boast their money, dirty money that not worth anything. So many people at the streeats are crying for bread crusts, while the others choose what to eat and they throw food.

Whealthier people with connections and without a degree are employed in high positions. The poor who have suffered great hardship, effort and barely achieved success because of the financial situation does not receive their deserved position. While some people enjoy all the benefits, at others are truncated rights to facilitate the work.

Everywhere abandoned poor people, nowadays everywhere prevailing poverty

Snezana

Напишала/Written by:

Снежана Јованова, членка на младинската програма на МППС

Snezana Jovanova, member of Youth programme of the Macedonian Anti-Poverty Platform

 

На тема сиромаштија …

12041968_518685381624743_1125361672_n

Гладот е страшен синоним, но тој не потекнува од немаштија – тој е создаден од имаштија.

Малку бројната богата популација на овај свет изгледа преголем проблем за останите макотрпни и помалу уважувани соограѓани. Со ограничување на алтернативите, системските решенија подразбираат сиромаштијата да биде како алтернативно прашање за оние кои со денови гладуваат.

Сегашните најдемократски држави се најодговорни за одреден масакар на човековото право во заедницата за постоење, систематско и системско поддржување и подлабочување на сиромаштијата. Парите се симболична форма на квалитет кој ги исполнува потребите до одреден степен. Имаштијата не го условува квалитетот на нашиот живот, човечноста, љубовта, среќата … Задоволството е најсилен адут против пропагандата мелница на перцепцијата.

Сиромаштијата е основна потреба во која се вклучуваат секојдневните потреби на секој човек. Квалитетниот начин на живот не е привилегија на одредена класа на граѓани, но сиромаштијата претставува опседнатост дека немаме можност тоа да го направиме или да го имаме во спротивно од граѓаните кои имаат се во две минутите. Човекот кој се перцепира дека е отфрлен и е не прифатен живее живот во страв дека утре ќе немам ни да се прехранам. Стресот, срамот, депресијата и изолираноста доведуваат до уништување на својот живот. Малата моќ во општествените ги прави потиштени и недоволно храбри за да направат некој чекор кој ќе ги направи многу подалеку од работ на немаштијата.

Мартина Атанасова
Невладина организација – Граѓанска асоцијација – Битола
22.09.2015

 
Напишете коментар

Posted by на Септември 25, 2015 in Размислувања