RSS

БЕЗДОМНИЦИ И ПО ДЕВЕТ ГОДИНИ ПО ОХРИДСКИОТ ДОГОВОР

22 Мар

Лазар Богдановски девет години живее во интернатот „Здравко Цветковски“, заедно со сопругата и двајцата синови. Од Арачиново заминаа во јули 2001-ва година, откако од гранати целосно беше разурната нивната куќа. Во меѓувреме, синовите станаа студенти, а сите заедно ги стегна голема сиромаштија, зашто месецот не се крпи со плата од 10 илјади денари. Денес целото семејство е стеснето во четири ѕида, па Лазар со тага се сеќава на убавите времиња, кога како староседелци на Арачиново тој и тројцата браќа решија да изградат, секој за себе, по една голема, убава куќа.

 

-Имавме куќа од 360 м2, сега живееме во соба од 10 м2. Државата на нас гледа како на луѓе од пониска класа, или пак се работи за нешто друго, некакви други интереси, вели Бодановски.

 

Куќа немаме, арачиновци не не сакаат, а државата не отпиша, вели Богдановски. Како пример дека нема назад тој посочува на еден од браќата, вели, кога имаше странски донации за повратници, делумно нему му беше обновена куќата.

 

-Но, што се случи? Набрзо куќата му ја запалија. Нема враќање за нас. Таква е состојбата, вели Богдановски.

 

Здружението на раселените лица од Арачиново „Зора“ упати порака до домашните и странски фактори со која алармира дека и по девет години не е реализиран анексот Ц, точка 3 од Рамковниот договор каде е предвидено враќање на раселените лица или нивно обесштетување.  Јана Петрушевска, која раководи со работата на здружението, вели дека Зора уште од 2003-та година води битка по судовите, зашто,  зашто како што нагласува, според законот, државата е должна да го заштити или компензира имотот. Постојат четири правосилни пресуди, но покрај ниската материјална отштета, судот не ги признава каматите од денот на штетата, туку од денот на судската одлука во 2008година.

 

-Пресудите не го почитуваата Законот за облигациони односи, нас мора да ни се признае отштета од денот на нанесената штета, вели Петрушевска и додава дека се работи за смислена тактика за да не се обесштетат луѓето, а на 2001 година да и се даде друга димензија.

 

Освен тоа, вели Петрушевска, не се признава нематеријалната штета, стрес, болка, загуба, како да е потребно човек да загубил дел од телото за судот тоа да го признае. Таа нагласува дека ќе се жалат до Врховниот суд, а потоа како опција е Судот во Стразбур, каде досие е отворено уште пред шест години. Денес во Арачиново се вратени само три семејства, а во колективните центри и сеуште живеат 250 арачиновци, и уште 500 лица од другите некогашни кризни места – аргумент повеќе за критичарите на државата во однос на спроведувањето на Охридскиот договор.

 Телма тв

Advertisements
 
Напишете коментар

Posted by на Март 22, 2012 in Сиромаштија

 

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: